Die vakantievibes waren er zeker. Het schrijven kwam er niet van. We waren in Frankrijk, waar het zo verschrikkelijk heet was, dat mijn hersenen leken te smelten. Gelukkig hadden we bij twee verblijven een zwembad, waar het heerlijk toeven (lees, afkoelen) was. Ook hebben we hilarische dingen meegemaakt. We zijn ingewijd in de regels van het Petanque. Nu denk je, dat is toch niet zo moeilijk? Gewoon een grote bal gooien naar een klein balletje. Wie de bal het dichtst bij dat kleine balletje weet te mikken heeft gewonnen. Dat klopt. Maar de volgorde van het gooien van de ballen komt ook nog zeer nauwkeurig. De regels werden ons uitgelegd in het Frans. Niet mijn sterkste kant, dus we deden maar wat en werden nog weleens op de vingers getikt. ‘Non, non, Jan!!’ Dat betekende dat Jan aan de beurt was in plaats van ik. Of andersom. Tussen het gooien van de ballen, waarbij we ook nog elkaars bal van zijn plek probeerden te kegelen was er ook nog een hond, die om aandacht smeekte. Geen ballen, maar stokken moesten we gooien. Onvermoeibaar haalde het dier ze weer op. En dat in die hitte. Ook de hond plonsde regelmatig in het zwembad. Niet zwemmen met dolfijnen, maar met hond dus.
Over deze vakantie kan ik wel diverse boeken schrijven. De hond, de camping tegen een berg, waardoor je echt moest klimmen om bij het zwembad te komen. Wij hadden gelukkig een plekje niet te ver van - en niet te laag op, de camping - maar ik heb medelijden gehad met jonge gezinnen, die met wandelwagens en kleine kinderen op de nek, de berg op zwoegden. Dan was er nog het pijpenmuseum in St. Claude, waar zoveel pijpen waren uitgestald dat je er tureluurs van zou worden. Ook was daar het pijprokersgenootschap. Ook daar kun je een boek over schrijven, het leek wel een soort sekte, met gekke rituelen. Gelukkig alleen op film, dus geen gevaar dat je zelf opgeslokt werd door het genootschap. En last but not least, de Champagnestreek. Weer een boek. Geen druiven, ook geen koffie. Wel lavendel, zonnebloemen, goudgele akkers, stof, plakkend asfalt, slaperige dorpjes waar alles dicht was. Ik kan vast de nodige belevenissen gebruiken in mijn te schrijven verhalen. Terug in ons eigen landje begint het gewone leven weer. Met inspiratie voor vele verhalen.