Mijn boeken bestelt u eenvoudig

bij Bol.com

of

boekhandel
Riemer Barth,
Woldstraat 5
in Meppel


ma di wo do vr za zo
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31

Maandag 14 mei 2018

Dat schreef ik in mijn vorige blog. En dat wekte natuurlijk nieuwsgierigheid. Ik zal een tipje van de sluier oplichten. Naast de activiteiten van ons schrijverscollectief Lees! staan er ook dingen te gebeuren in mijn persoonlijke leven. Natuurlijk ben ik nog steeds bezig met mijn derde boek. Vanwege allerlei gebeurtenissen in mijn leven is het schrijven daarvan een beetje op een laag pitje komen te staan en ik hoop dat ik binnenkort weer kan melden dat het voorspoedig verloopt. Daarover later meer.

Op dit moment staat mijn leven in het teken van een carrièreswitch. Daar hoort voor mij een nieuwe studie bij. Ik heb besloten om me te gaan storten op een opleiding tot docent Nederlands. Nu moet ik daarvoor eerst toelatingsexamen doen, maar de voorbereidingen zijn in volle gang. Zo heb ik al een studiekeuzecheck gedaan, waarbij ik onder andere een beschouwing moest schrijven. En weer ontdekte ik hoe leuk ik schrijven en bezig zijn met de Nederlandse taal vind. Mijn omgeving is enthousiast over mijn plannen en staat volledig achter me. Zelf ben ik ook blij met mijn stap. Of en hoe het gaat lukken zullen we gaan zien. Voorlopig richt ik me op het examen, dat ik op 30 mei ga afleggen.

Ik heb me ingeschreven voor de opleiding, een studentenkaart aangevraagd en een pasfoto ingestuurd. Ook heb ik een examenbundel Nederlands op VWO niveau aangeschaft. Mijn arbeidzame leven ligt al voor een groot deel achter me, maar als dit allemaal gaat lukken ga ik er de laatste jaren iets moois van maken. Tenslotte moet ik nog minstens tien jaar werken.

Maandag 30 april 2018

Een writers block, het overkomt de beste schrijver. Nu heb ik mezelf voorgenomen eens wat liever voor mezelf te zijn, dus ik noem het bij deze een schrijfdip. Na alles wat er de afgelopen twee jaar is gebeurd, is het niet zo gek dat het allemaal niet zo van een leien dakje ging. Maar het gaat beter. Zo goed zelfs dat ik weer begonnen ben aan een verhaal. En het afgemaakt heb zelfs. Het gaat gepubliceerd worden in een verzamelbundel. Daarover op een ander moment meer. Er staan weer evenementen op het programma. En er zijn evenementen geweest, waar ik geen enkele aandacht aan gegeven heb in de media. Mijn website bedoel ik daarmee. Wel een kort bericht op Facebook, maar ik heb een eigen agenda op mijn website en die vergeet ik helemaal. Teveel met andere dingen bezig geweest. Vanaf nu ga ik weer wat frequenter aandacht vragen voor de dingen die me bezighouden op schrijfgebied. Daar begin ik vandaag mee. Mijn schrijfdip ga ik verdringen. Dat lukt wonderwel. Zoals je hier kunt lezen. Dit stuk vloeit bijna als vanzelf uit mijn vingers. Het voelt vertrouwd, als vanouds. Verleerd was ik het niet, maar het was naar de achtergrond gedrongen door alle dingen die gebeurden. Die liggen nu achter me en natuurlijk steken die zo nu en dan nog de kop op, maar ik ga me er niet meer door laten leiden. Voorwaarts! Dat is de boodschap aan mezelf. Me richten op de toekomst. In mijn eigen huis, met mijn eigen spullen om me heen. Op een plek waar ik me goed voel. Ik heb een werkplek ingericht. Alleen heb ik nog geen stoel om op te zitten, dus schrijf ik nog even aan de eetkamertafel. Een die ik zelf gepimpt heb. Daarover op een later tijdstip ook meer. Klusactiviteiten waarbij ik mijn hoofd leeg kon maken. Die me geholpen hebben mijn schrijfdip te overwinnen.
Houd mijn website en de daaraan gekoppelde agenda dus in de gaten. Er staan dingen te gebeuren.


Zondag 19 november 2017

 

Op 15 januari 2018 is het weer Blue Monday. Volgens de deskundigen de meest depressieve dag van het jaar. En daar gaan we wat aan doen. Op die dag gaan we lopen. Hardlopen eigenlijk, maar aangezien ik (heel deprimerend) vrij versleten voeten heb, ga ik stevig doorwandelen op mijn aangepaste schoenen. Wel heb ik al een aantal aanwijzingen gekregen van een echte running coach over ademhaling en opbouw van mijn eventuele hardloopactiviteiten. Ik ben het echt wel van plan, stukje hardlopen, stukje wandelen. Zij gaf aan dat ik het rustig aan moest doen en voorzichtig opbouwen. En, zo zei ze, niet te hard willen! Dat ga ik doen. Ik ga rustig hardlopen, afgewisseld met wandelen. Tien kilometer. Waarschijnlijk gaat het hardlopen net zo hard als het stevig doorwandelen, maar dat geeft niet. Bij de Blue Monday Run geldt dat deelnemen belangrijker is dan winnen.

Maar waar gaat deze Blue Monday Run dan over? Juist. Depressie. Een verschrikkelijke ziekte, die niet alleen het leven van degene die eraan lijdt verwoest, maar ook van zijn of haar naasten. Ik was een van die naasten, die haar moeder zag lijden. Wij, als naasten, hadden geen idee wat we moesten doen, wat we beslist niet moesten doen. Ook de deskundigen tastten vaak in het duister. Er is nog zo weinig bekend over het fenomeen depressie, maar er moet iets gedaan worden. Hoe dan ook! Op dit moment heb ik wat last van depressieve klachten, dit vanwege de omstandigheden waarin ik verkeer. Die klachten gaan weer over, maar als ik dan bedenk dat mijn moeder deze gevoelens vertienvoudigd had, dat ze zo diep zat dat ze een aantal malen heeft geprobeerd een eind aan haar lijden te maken, dat ze geen uitweg zag, dan breekt mijn hart.
Omdat er nog heel veel gedaan moet worden om mensen met een depressie te kunnen helpen is geld nodig. MIND is een organisatie die zich inzet om psychische problemen te voorkomen en mensen die hiermee te maken hebben te ondersteunen. Voor mijn moeder komt deze hulp te laat, maar voor anderen is de hulp zeer welkom. Daarom ga ik lopen voor MIND.
Ik heb mijn actie de Goudjerun genoemd. Ter nagedachtenis aan mijn lieve mams Goudje. En ik zou het fantastisch vinden als mensen mij willen sponsoren. Een aantal lieve toppers heeft al een donatie gedaan, waarvoor mijn oneindige dank.
Wie volgt? Klik op het logo en doneer NU!



 

On January 15th 2018 it is Blue Monday. According to the experts, the most depressive day of the year. And we are going to do something about that. On that day, we are going to walk. Run, actually, but given the fact that my feet are (very depressing) pretty worn out, I will walk on my orthopedically adjusted shoes. From a real running coach, I did get some instructions on breathing, and building up my possible running activities. I really want to, run for a bit, walk for a bit. She also told me to take it easy, go slow and build up slightly. And, as she said, don’t push it! That’s what I am going to do. I am going to run, and walk. Ten Kilometers. I’m pretty sure that the walking will go as fast as the running, but that’s fine. On Blue Monday, participating is more important than winning.

But, what is this Blue Monday Run all about? Right. Depression. A terrible disease, that doesn’t just affect the life of the person who suffers from it, but also the people close to that person. I was one of those last, who saw her mother suffer. We, her closest family, had no clue of what to do, or particularly not to do. Also, the experts were pretty clueless a lot of times. So little is known about the phenomena depression, but we have to do something. Whatever it is! At this moment I am suffering from a slight depression, due to the circumstances I am in. This state of mind will pass, but when I think of my mother, who suffered about ten times as bad, who suffered so bad, that she tried to end her suffering more than once, who couldn’t see any other way out, my heart breaks.

Because so much has to be done to help people who suffer from this terrible disease, we need a lot of donations. This help is too late for my mother, but for others, this help is more than welcome.
MIND is a Dutch organization, that helps people who suffer from depression, and also gives support to their loved ones. The money that is raised through the Blue Monday Run will go to this organization.
I named my event the Goudjerun. In memory of my dear mom Goudje.


Maandag 4 december 2017

De laatste datum van onze Lees! boektour 2017 is bekend. Zaterdag 9 december zijn wij – Ursula Visser, Jos Kremers, Tessy Zaan en ik – te gast bij Boekhandel Riemer Barth in Meppel. Gisteren hebben we tijdens een heel vruchtbare vergadering unaniem besloten om verder te gaan. Voor volgend jaar willen we weer een aantal boekhandels bezoeken om onze boeken te promoten. Niet alleen het aanprijzen van onze boeken, maar ook het in gesprek gaan met lezers, het contact met onze doelgroep is heel belangrijk voor ons. De ervaring van de afgelopen bezoeken leerde dat we elke keer weer het pad kruisen met bijzondere mensen met mooie verhalen. In Meppel zal dat niet anders zijn. Daar komt bij dat Meppel voor mij zeer bekend terrein is. Daar heb ik mijn jeugd doorgebracht, ben ik naar school geweest en heb ik gedanst in de kroegen. Twee van mijn dochters zijn er geboren. Dat schept een band. Het is een soort thuis voor mij.
Naast de boektour staan er nog heel veel andere dingen op stapel. Zo hebben we gisteren ook gesproken met Simone Lucchesi van het Indie platform The Black Sheep Indie. Simone is een heel enthousiaste jonge vrouw met een missie. Het onder de aandacht brengen van Indie auteurs, dit zijn auteurs die in eigen beheer uitgeven. Daar ben ik er een van. Ik doe alles zelf (met hulp van een paar heel bijzondere mensen); van het eerste woord van een manuscript tot het ontwerpen van een cover, en van het printklaar maken tot de marketing. Daar hoort dus ook een bespreking als die van gisteren bij. Simone neemt een deel van de marketing over, waarvoor ik haar heel dankbaar ben.
Voor wie in en om Meppel woont, kom zaterdag naar Boekhandel Riemer Barth. Wij zijn van 14.00 uur tot 16.00 uur te gast bij Rudolf Sietsema en de medewerkers van de mooiste boekhandel van de regio.