Mijn boeken bestelt u eenvoudig

bij Bol.com

of

boekhandel
Riemer Barth,
Woldstraat 5
in Meppel



Zondag 19 november 2017

 

Op 15 januari 2018 is het weer Blue Monday. Volgens de deskundigen de meest depressieve dag van het jaar. En daar gaan we wat aan doen. Op die dag gaan we lopen. Hardlopen eigenlijk, maar aangezien ik (heel deprimerend) vrij versleten voeten heb, ga ik stevig doorwandelen op mijn aangepaste schoenen. Wel heb ik al een aantal aanwijzingen gekregen van een echte running coach over ademhaling en opbouw van mijn eventuele hardloopactiviteiten. Ik ben het echt wel van plan, stukje hardlopen, stukje wandelen. Zij gaf aan dat ik het rustig aan moest doen en voorzichtig opbouwen. En, zo zei ze, niet te hard willen! Dat ga ik doen. Ik ga rustig hardlopen, afgewisseld met wandelen. Tien kilometer. Waarschijnlijk gaat het hardlopen net zo hard als het stevig doorwandelen, maar dat geeft niet. Bij de Blue Monday Run geldt dat deelnemen belangrijker is dan winnen.

Maar waar gaat deze Blue Monday Run dan over? Juist. Depressie. Een verschrikkelijke ziekte, die niet alleen het leven van degene die eraan lijdt verwoest, maar ook van zijn of haar naasten. Ik was een van die naasten, die haar moeder zag lijden. Wij, als naasten, hadden geen idee wat we moesten doen, wat we beslist niet moesten doen. Ook de deskundigen tastten vaak in het duister. Er is nog zo weinig bekend over het fenomeen depressie, maar er moet iets gedaan worden. Hoe dan ook! Op dit moment heb ik wat last van depressieve klachten, dit vanwege de omstandigheden waarin ik verkeer. Die klachten gaan weer over, maar als ik dan bedenk dat mijn moeder deze gevoelens vertienvoudigd had, dat ze zo diep zat dat ze een aantal malen heeft geprobeerd een eind aan haar lijden te maken, dat ze geen uitweg zag, dan breekt mijn hart.
Omdat er nog heel veel gedaan moet worden om mensen met een depressie te kunnen helpen is geld nodig. MIND is een organisatie die zich inzet om psychische problemen te voorkomen en mensen die hiermee te maken hebben te ondersteunen. Voor mijn moeder komt deze hulp te laat, maar voor anderen is de hulp zeer welkom. Daarom ga ik lopen voor MIND.
Ik heb mijn actie de Goudjerun genoemd. Ter nagedachtenis aan mijn lieve mams Goudje. En ik zou het fantastisch vinden als mensen mij willen sponsoren. Een aantal lieve toppers heeft al een donatie gedaan, waarvoor mijn oneindige dank.
Wie volgt? Klik op het logo en doneer NU!



 

On January 15th 2018 it is Blue Monday. According to the experts, the most depressive day of the year. And we are going to do something about that. On that day, we are going to walk. Run, actually, but given the fact that my feet are (very depressing) pretty worn out, I will walk on my orthopedically adjusted shoes. From a real running coach, I did get some instructions on breathing, and building up my possible running activities. I really want to, run for a bit, walk for a bit. She also told me to take it easy, go slow and build up slightly. And, as she said, don’t push it! That’s what I am going to do. I am going to run, and walk. Ten Kilometers. I’m pretty sure that the walking will go as fast as the running, but that’s fine. On Blue Monday, participating is more important than winning.

But, what is this Blue Monday Run all about? Right. Depression. A terrible disease, that doesn’t just affect the life of the person who suffers from it, but also the people close to that person. I was one of those last, who saw her mother suffer. We, her closest family, had no clue of what to do, or particularly not to do. Also, the experts were pretty clueless a lot of times. So little is known about the phenomena depression, but we have to do something. Whatever it is! At this moment I am suffering from a slight depression, due to the circumstances I am in. This state of mind will pass, but when I think of my mother, who suffered about ten times as bad, who suffered so bad, that she tried to end her suffering more than once, who couldn’t see any other way out, my heart breaks.

Because so much has to be done to help people who suffer from this terrible disease, we need a lot of donations. This help is too late for my mother, but for others, this help is more than welcome.
MIND is a Dutch organization, that helps people who suffer from depression, and also gives support to their loved ones. The money that is raised through the Blue Monday Run will go to this organization.
I named my event the Goudjerun. In memory of my dear mom Goudje.


Zaterdag 23 september 2017


Een tijdje geleden ben ik begonnen met het vertalen van Moordtocht. Een hele klus, maar wel een hele leuke. Het idee speelde al langere tijd door mijn hoofd, helemaal omdat veel Amerikaanse en Engelstalige vrienden me erover om datzelfde hoofd zeurden. Ik gooide het steeds ver van me af. Mijn Engels is prima, maar een boek vertalen…

De doorslag om het toch te doen was toen ik om mijn oren kreeg dat ik dat best kon. Degene die het me ermee om de oren sloeg, bood daarna meteen aan om het voor me te redigeren. Omdat ze Amerikaanse is en retegoed in taal, heb ik de kans met beide handen aangegrepen. Ik ben aan de slag gegaan en kwam er meteen bij de eerste zin al achter dat ons taalgebruik vergeven is van zegswijzen, gezegden en spreekwoorden. Al in een van de eerste zinnen liep ik er tegenaan. ‘Zijn moeder deed een bijtende duit in het zakje’, zie dat maar eens te vertalen in een fatsoenlijke Engelse (Amerikaanse) zin, zodat de strekking ervan even duidelijk is als in het Nederlands. Gelukkig leven we in een tijd van internet, waar het wemelt van allerlei handige sites. Ik vond er een paar die me op weg helpen en houden. En natuurlijk brouw ik soms kromme zinnen, waarvan ik zelf wel weet dat ze aan alle kanten rammelen. Dat geeft niet. Ik lees ze later nog eens door, verander hier en daar iets, en als ik weer een behoorlijk aantal hoofdstukken heb gedaan stuur ik het op. Het eindresultaat zal nog wel even op zich laten wachten, maar er komt schot in. Ik ben over de helft!

So, my dear American and English speaking friends. Patience! It’s coming, but it will take some more time. Moordtocht – Killer Trip – will be available someday, somewhere, somehow. I will keep you posted.

Ik houd jullie op de hoogte van de ontwikkelingen.

By the way, the story of Berend en Cecile vordert ook. De lichamen die vorige week in de Tijssengracht bij Giethoorn gevonden werden, zorgen voor meer inspiratie. Of ze ook daadwerkelijk in het verhaal terechtkomen is nog de vraag, maar ik heb wel ideeën.

By the way deel twee, mocht je je geroepen voelen nog een recensie te schrijven op Bol.com of voor The Black Sheep Indie, dan hoor ik het graag. Hoe meer recensies, hoe beter! Ik kan je nu al vertellen dat ik er reteblij mee ben.

 


Zondag 21 mei 2017


Opgeladen van mijn vakantie in Florida en Georgia ben ik alweer een week aan de slag. Na een weekje bijkomen, onderhoud van mijn nieuwe onderkomen en sociale ‘verplichtingen’ is het nu tijd voor mijn schrijfactiviteiten. Allereerst heb ik een stapel nieuwe boeken besteld, die vandaag binnen zullen komen. Daarnaast ben ik verder aan het schrijven aan mijn nieuwe boek. En over precies een week begint de boektour van schrijverscollectief Lees!

Samen met Jos Kremers, Ursula Visser en Tessy Zaan (die herstellende is van een operatie en deze tour helaas afwezig zal zijn) ga ik beginnen met de promotie van onze boeken. We gaan in gesprek met aanwezigen en zullen boeken signeren. Zet de volgende data in je agenda en kom ons bezoeken op genoemde locaties. Bij aankoop van een van onze boeken krijg je een leuke attentie in de vorm het  boekje Lees! Editie 1, met korte verhalen van de auteurs van schrijverscollectief Lees!

De boektour dagen beginnen om 10.00 uur en eindigen om 15.00 uur.

27 mei    -    Boekhandel Derijks, Walstraat 8, 5341 CK Oss
3   juni    -    Boekhanden De Ganzenveer, Oude Aa 49-51, 5701 PZ Helmond
10 juni    -    Boekhandel W. Schellen, Molenwieken 3, 5461 KE Veghel

Ik hoop jullie te ontmoeten op een van deze dagen.

In het najaar gaan we verder met onze boektour. Van de details zal ik jullie op de hoogte houden.

 


Zondag 18 juni 2017


Het zit er alweer op. Drie zaterdagen ben ik naar Brabant afgereisd, om daar, samen met mijn Lees!-collega’s Jos Kremers, Tessy Zaan en Ursula Visser onze boeken te promoten. Dat afreizen ging elke week via Arnhem, waar ik Ursula oppikte bij het station. Dat ik de weg niet goed wist – zelfs met google maps ging het regelmatig mis – resulteerde in het meepakken van een aantal busbanen. Ursula heeft me verschrikkelijk uitgelachen toen ze me aan zag komen bij het station in Arnhem. In plaats van de weg reed ik op de busbaan. En dat was niet de eerste die ik die dag genomen had. Zonder het in de gaten te hebben had ik vlak daarvoor ook al een verwonderde blik gevangen van een buschauffeur, die waarschijnlijk gedacht heeft, ‘weer zo’n suffe muts in een rood scheurijzertje dat de weg niet weet’. En inderdaad, ik had geen idee. Maar we zijn in Oss beland, waar we Jos ontdekten op de parkeerplaats, vlakbij de boekhandel (hoopten we). Hij wist gelukkig de weg en bepakt met boeken betraden we boekhandel nummer één, Derijks in Oss. Het was bloedheet die dag en de airco was dan ook een verademing.

De week daarna vertrokken we naar het echt diepe zuiden, nl. Helmond. Jos zijn thuishaven. Ook hier werden we hartelijk ontvangen bij de Ganzenveer. Opnieuw leuke gesprekken, interessante . en gezellige momenten. Deze keer geen bloedhitte, wel een paar fikse buien.

De derde zaterdag was Veghel aan de beurt. Boekhandel Schellen had voor een buitengebeuren gezorgd. Voor de derde keer op rij een hartelijke ontvangst, prachtig weer en leuk publiek. Weer waren er interessante ontmoetingen met een zeer divers publiek. Tussen de middag werden we onthaald met heerlijke broodjes.

In alle boekhandels zijn we warm onthaald en we kijken dan ook terug op een geslaagde tour, die in het najaar zeker een vervolg krijgt. We gaan een ander deel van het land onveilig maken met onze promotie. Lees! Editie 1, onze bundel met korte verhalen, gaat weer mee. We hopen op een net zo succesvol en vooral inspirerend vervolg op ons Brabantse avontuur.